O MAHUR BESTE ÇALAR, MÜJGAN'la BEN AĞLAŞIRIZ" şarkısını hepimiz biliriz.... "Büyük bir aşk hikayesidir herhalde" denildi hep..... Halbuki işin aslı hiç öyle değildi......
Bu şiir DENİZ GEZMİŞ, HÜSEYİN İNAN ve YUSUF ASLAN için İDAM edildikleri gün yazılmıştı......
ATİLLA İLHAN bu şiirin hikayesini şöyle anlatır......
"12 Mart sonrası KAHIR günleriydi" Bir sabah radyoda duyduk haberi DENİZ'lere KIYMIŞLARDI..... Vapura bindim.... DENİZ bulanıktı..... Simsiyah bir gökyüzünün altında HIRÇIN, ÇALKANTILI.....
Acı bir yel esintisinin altında aklıma düştü ilk MISRA..... Vapurda ıssız bir köşe bulup yüksek sesle tekrarladım.... Vapurdan inince de RIHTIM boyunca bu ilk mısraları tekrarlayarak yürüdüm..... İşte o MISRALAR,,,,,,
O MAHUR BESTE ÇALAR
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız.....
diye gider.....
Hepimiz şiirdeki MÜJGAN'ın bir kadın olduğunu düşünmüşüzdür.... Lakin işin aslı öyle değilmiş..... Şiirdeki MÜJGAN, " KİRPİK" demekmiş..... GENCECİK FİDANLAR İÇİN GÖZ YAŞLARININ SÜZÜLDÜĞÜ KİRPİKLER.....
