Vitrinde bir ayakkabı beğendim, hemen mağazaya girdim. Ayakkabıyı giydim ki, ayakkabısı olmadığı için okula gidemeyen çocuklar aklıma geldi... Ben bu ayakkabıyı hak etmiyorum, hiçbir eşyamın benim olmadığı gibi bu ayakkabı da benim olamaz diyerek çıktım mağazadan..

Hiç çocuğu olmayacak, tüm mal varlığını Türk Eğitim Vakfı'na bağışlayacaktı...
Ruhu şâd, mekanı cennet olsun..

Asuman Arsan (9 Mayıs 1934 - 11 Ekim 1997)