Türkler Güneş ve Hilal'i, yani KÜN AY İkonografisini, binyıllardır kullanır. Emel Esin'e göre, bu kadim sembolün ilk kullanımı, Prototürk kabul edilen Chou (Zhou)'larda görülür. M.Ö. 1000.

Göktürk Kağanları sabah, "Doğan Güneşe", akşam "Ay'a" selam verir. Kağanlar tahta çıktıklarında Güneş ve Ay'dan Kut alır.

AY İslami dönemde de önemini korumuş, hatta Ay ile alakalı bazı inançlar devam etmiştir. "Ay Gördüm Ay Allah Amentü Billah, Ne Günahım Varsa Sen Affet Allah" sözü, hepimizi işte bu eski inançlara götürür.

Oğuz Kağanın Anası AY'dır. Türkler için kutsal olan Ateşin, Ay ve Güneşten ayrıldığı rivayet edilir. Türkler en çok içinde "AY" olan isimleri kullanır. Ayhan, Aykız, Günay, Güray, Kutay, Şenay ve daha binlercesi. Nuray Bilgili.