1800 lü yıllarda gemi inşaatlarında karın tokluğuna köleler çalıştırılıyordu. Geminin tamamı bittiğinde suya indirilme sırasında takozların çekilmesi en tehlikeli işlerdendi. Çünkü bu sırada köleler yaralanabiliyor hatta ölebiliyorlardı.

Bunların içinde ölüme en yakın olanı da son takozun çekilmesi işiydi. Bu işi yapan kişi ölebilir de yaralanabilir de sağ da kalabilirdi. Ancak her ne olursa olsun gemi inşaatını yapan patronlar son takozu çekeni azat edip özgür bırakırlardı. Bu yüzden de sonunda ölüm ihtimali bile olsa özgürlüğün değeri daha yüksek görüldüğü için herkes talip olurdu. Bu yüzden aralarında kura çekilerek son takozu çekecek köle seçilirdi.

Bu şekilde devam eden gelenek bir gün farklı bir duruma geldi. Akıllı bir köle ölüm tehlikesi olmaksızın takozu geri çekmenin yöntemini buldu. Takoz geri çekildi, gemi suya indi ama o son köleye hiçbir şey olmadı. Köle çok mutluydu hem sağ ve salim çıktı hem de serbest kalacaktı. Ama öyle olmadı. Son takozu çeken kölenin serbest bırakılma uygulamasına o gün son verdiler. O köle köle kalmaya devam edecekti. Ama köle olarak bile yaşayamadı. Çünkü diğer köle arkadaşları onun bu davranışı ile özgür kalabilme şanslarını elinden almasına sebep olduğu için onu linç ederek öldürmüşlerdi.