-Bu balondan başka yok mu ağam.

-Hemen bakayım komutan ama sanmam.
-Bi bak sana zahmet. Şöyle pembe veya kırmızı olursa kızıma almak istiyorum.
– Valla hiç kalmamış komutan sadece mavi kalmış. O da son herhal.
– Hadi ya! Ne yapsak ki? Başka yer var mı ki buralarda?
– Yok, başka bulamazsın bu dağın başında komutan.
-Oyuncak gibi başka şeyler de olur varsa. -Altı aydır gelen yok komutan. Hiçbir şey kalmadı. Bekliyoruz işte bugün yarın gelir diye.
– İyi bari, alayım bu balonu. Ne kadar?
– Senin paran geçmez komutan zaten istediğin renk de yok, al bunu, bizden olsun. Aldı mavi balonu. Saadet dolu bir iç çekti. Kamuflajının sol yanında tam kalbinin hizasındaki, cebine koydu. Mavi balonu küçük kızına verdi. Kısacık hayatının en değerli oyuncağı olmuştu mavi balon. Küçük kız bu ucuz balonu evin salonunun baş köşesinde tutuyor ve saatlerce ufka dalar gibi izliyordu.
Ancak salon hiç olmadığı kadar kalabalıktı. Salondaki kalabalık arttıkça balon da küçük kızın kollarının arasına sıkışıyordu. Ürkek bakışlarla gelenleri süzen küçük kız hayatında ilk defa gördüğü yüzlerin şaşkınlığını yaşıyordu.
Aslında kılık kıyafetleri, hiç de yabancı gelmemişti.
Hatta bu adamlar onun babası gibi giyinmişlerdi. Ama babası aralarında yoktu. Kimseden çıt çıkmıyordu. Kesik kesik konuşmalar, huzursuz yüzler eşliğinde geçen dakikalar… Herkesin odak noktasında küçük kız ve mavi balon vardı. Derken içlerinden biri kırık bir tebessümle seslendi küçük kıza.
-Merhaba. canım!”
Hiçbir karşılık alamadı yüzbaşı. Çocukla çocuk olmak gerekirdi belki de. Devam etti: -Balonun çok güzelmiş. Benim hiç balonum yok. Birlikte oynayalım mı?
-Hayır olmaz, patlar. Henüz 4 yasındaki çocuktan beklenen bir tepkiydi aslında. Yüzbaşı ortamdaki kara bulutların dağılacağı umuduyla küçük kızla konuşmaya devam etti:
-Patlarsa sana yenisini alırım hem de bir sürü. Üstelik istediğin renklerden. Ama küçük kız bu teklife şu cevabı verdi:
-Olmaz, PATLARSA ÖLÜRÜM !
-Nasıl yani?
Ne demekti şimdi bu?
Yüzbaşı ve oradakiler için hayat o an son bulmalıydı belki de. Kaçacak bir yer olmalıydı. küçük kızın neden babsına sarılır gibi balona sarıldıgını ikinci cümlesinde anladı
-ONDA BABAMIN NEFESİ VAR