"Aklın cinsiyeti yoktur… Zihin gücünün cinsiyeti yoktur… Ve erkeklerin görevleri ve kadınların görevleri, erkeklerin alanı ve kadınların alanı hakkındaki fikirler sadece keyfi fikirlerdir." (Sarah Moore Grimke)

Sarah Moore Grimké
26 Kasım1792-23 Aralık 1873

Angelina Emily Grimké
20 Şubat 1805- 26 Ekim 1879

Kölelik karşıtı hareketin öncüleri Sarah ve Angelina Grimké kardeşler, ataerkil sistemde kadınların ezilmesi ile siyahi insanların köleleştirilmesi arasındaki bağlantıyı ilk kavrayanlardandı. Yazıları ve konuşmacı ve yazar olarak dile getirdikleriyle köleliğin kaldırılması hareketinde çok önemliydiler ve daha sonraki nesil kadınlarının kendilerini özgür, eşit vatandaşlar olarak görmelerine yardımcı oldular.

Güney Carolina'nın Charleston kentinde 14 çocuklu saygın bir köle sahibi ailede Sarah altıncı, Angelina ise sonuncu çocuktu. Daha çocukken, kölelik zulmüne karşı tutkulu bir tiksintye sahiptiler. Sarah hizmetçisine yasalar tarafından yasaklanmış olmasına rağmen okumayı öğretti. "Toplumun değerli kızları" olarak çizim, nakış, enstrüman ve Fransızca dersleri aldılar, ancak çalışmalarına izin verilmedi; Ancak bilgiye susamış olan Sarah, Yale Üniversitesi'nde okuyan ağabeyinden mümkün olduğunca çok şey öğrendi: Latince, Yunanca, matematik, coğrafya.

Babasının ölümünden sonra, ancak 28 yaşındayken, Sarah, tek başına yabancı bir şehre taşınarak kendini bu son derece muhafazakar ortamdan kurtarabildi. 1829'da Angelina da Philadelphia'ya onun yanına taşındı.

O zamanlar Amerika'nın en önemli şehri olan Philadelphia, kadınlara zihinsel ve manevi eşitliği garanti eden ilerici Protestan Quaker mezhebinin de merkeziydi. Quakerlere geçen Sarah ilk önce bir vaiz olmak istedi. Sarah'dan önce Angelina da, kölelik karşıtı olarak mücadele etmek için görevlendirildiğine inanmıştı. Konuyla ilgili okumaya ve ders vermeye başladı ve radikal kölelik karşıtı William Lloyd Garrison'a “Bu ölmek için bir neden.” (Yellin 33), adlı bir mektup yazdı.Garrison mektubu bilgisi olmadan yayınladığında ailesi ve cemaati tarafından sert şekilde eleştirildi, ancak sözlerini geri almayı reddetti.

Bunun yerine, köleliğin yaygın olduğu eyaletlerdeki kadınları Hristiyanlığa aykırı bu sistemi protesto etmeye çağıran bir itiraz taslağı yazdı. İç savaştan önce köle sahibi bir Hristiyan ailenin kızının kaleme aldığı yazı Angelina'nın ailesinden, arkadaşlarından ve Quaker topluluğundan uzaklaştırılmasına ve Charleston şehrinden kovulmasına neden oldu. Artık Köleliğe karşı Amerikan Kadınları örgütünün aktif bir üyesi olan cesur genç kadın, yılmadı ve 1837'de “özgür eyaletler” denilen eyaletlerde yaşayan kadınlara kendi sorumluluklarını kabul etmeleri ve bu sisteme karşı harekete geçmeleri için çağrıda bulundu.

Sarah Grimké siyahlara karşı ayrımcılık yapan ve köleliğe karşı ılımlı bir tavır alan Quaker'lardan ayrıldı. New England'da Angelina ile birlikte köleliğe karşı yazmayı ve konuşmalar yapmayı sürdürdü. İki kardeş kölelik zulmünü ilkin küçük kadın gruplarının önünde, daha sonra kadın-erkek karışık gruplarda anlattılar. Bir yıl içinde, 88.000 toplantıda 40.000'den fazla kişiyle konuştular. Özellikle Angelina, seyirciyi harekete geçiren ve heyecanlandıran yetenekli bir konuşmacıydı.Ancak Sarah ve Angelina, sadece kölelerin değil, düşünce oluşturma, ifade etme, erkeklerin de olduğu gruplarda konuşma yapma gibi, kendi hakları için de mücadele etmek zorunda kaldılar. Angelina,erkeksi, ahlaksız ve şeytani olarak lanetlendi ve ona Angel-ina yerine "Devil (şeytan)-ina" adı takıldı.

New England'daki kadınların artan coşkusu karşısında din adamları Grimké'lerin görüşleri ve etkinlikleri tarafından tehdit edildikları duygusuna kapıldılar.1837'de pastoral bir mektup yazarak kız kardeşleri lanetlediler. Bu saldırıya yanıt olarak Sarah, bugünün kadın hareketinin taleplerini öngörerek kilise erkeklerinin İncil'deki kadının aşağı bir cins olduğu argümanlarını çürüten toplumsal cinsiyet eşitliği ve kadının durumu (1838) üzerine çığır açan mektupları yazdı. Daha sonra Lucy Stone'dan Lucretia Mott ve Elizabeth Cady Stanton'a kadar kadın hakları savunucuları analizlerinde daima Sarah'nın mektuplarını kullandılar.

 alıntı