Uçağımız vurulup,paraşütle süzülürken, kuzey tarafında dumanı tüten evler görmüştüm, gidip teslim olmak en mantıklıydı. Bombalanmış şehir yakınına düşsek bizi parçalara ayırmaları an meselesiyken, bu sakin meskun yerde bir şansımız olabilirdi.

Gel gelelim, gövde nişancısı silah arkadaşım aynı fikirde değildi,yaralı ve yürüyemeyecek halde iken kaçmaktan söz ediyor ve tabancasını tehditkar şekilde bana sallıyordu. Bu kahraman arkadaşımı yatıştırıp, yaralarını üstün körü sardım. Amacım kan kaybından bayılmasını sağlamaktı. Ben köye doğru hızla yol alırken savaş kahramanı silah arkadaşım çoktan elini silahtan düşürüp derin ve son uykusuna dalmıştı.

Pipo içen,iri kıyım kaba saba köylüye, idare eder Almanca ile durumumu izah ettim. Üç saat sonra bir Kübel ile iki muhafızın eşliğinde sorgulanacağım bir askeri garnizona doğru yola koyulmuştuk. Beni sorguya çeken yüzbaşı, zarif ve kibar biriydi. Sorularını derhal fazlasıyla yanıtladım.Yüzbaşı bu tavrımdan oldukça memnundu .Sigara bile ikram etti. B 17 ler hakkında tüm bildiğim teknik konuları ona ötmüş ve beni sorgulayanlar çoğalmıştı.bana bir hazine gözüyle bakıyorlardı.

Güzel günlerim sona ermiş,tam bir yorgun malzeme olunca beni müttefik esirlerin olduğu bir kampa postaladılar. Kamp komutanı dosyamı okumuştu, işbirliği yaparsam burada ayrıcalıklı rahat yaşayacağımı belirtti. Birbirimizi çok iyi anlamıştık..Kampta 1940 yılından beri tutulan değişik ülkelerden askerler vardı. En yeni gelenler, benim gibi uçağı düşürülenler havacılardı. En taze haberler bizdeydi ve herkes bizden bir memleket haberi almak için yanıp tutuşuyordu..Artık savaşın Almanlar ve Japonlar aleyhine döndüğünü onlara anlatırken , benden hoşlanan kamp komutanı albaya da nihai Alman zaferi üzerine sarsılmaz inancım üzerine söyleyişi yapıyor ve ödül olarak Burgonya şarabı içebiliyordum.. Kaçma planları yapanlar ve beni rahatsız eden tipleri sevgili albayıma ihbar etmek, bana kampta, güzel rahat mutlu günler geçirmeme neden oluyordu.İnsanların nabzına göre şerbet vermek en iyi çözümdü

Almanlar, Cenevre konferansına uyuyor bize gönderilen kızıl haç paketlerini alabiliyorduk. Muhafızlarının bile ondan çekindiği Albaya. evden gönderilen özel viskimi bile armağan etmiştim ama yinede onun beni hor gören bakışlarını hissediyor yinede hayatta kalmak için her şeyi yapmaya hazır yaşamaya çabalıyordum. Patatesten içki yapıp kafayı bulan savaş esirleri,vatan ve sevdiklerinin hasretiyle göz yaşı dökerken , ben Alman'larla iş birliği yaptığım için sonumun ne olacağını kara kara düşünmeye başlamıştım.

İnstagram historymankemer