Ant içmek, söz vermek ve yemin etmek anlamına gelen Türkçe bir deyimdir. Bu ritüel, kadehe doldurulan herhangi bir içki ile yapılır. Türkler savaş, barış, antlaşma, erginlenme ve seçkin Alp'ların cenaze törenlerinde, bu ritüeli tekrar ederler.

Hun ve Göktürkler zamanında, savaşta cesaret gösterip ölen Alp savaşçıların, Tanrı katına gideceği düşüncesi vardı. Bu nedenle mezar başlarına dikilen Alp heykellerinin ellerinde, içinde "Hayat Suyu" içeceği olan kadehler vardır. Bir anlamda " Şehit" olan erlerin sonsuz yaşama kavuşacakları ve "Ölmedikleri" varsayılırdı.

Türk tasavvuf felsefesindeki, Tanrıça ya da "Göklerin Hanımıyla" aşk şarabı içmek ya da İslami düşüncede "Şehadet Şerbeti İçmek" tabiri, işte bu kadim Türk kültürüne dayanır.