"2 yıl süren bu savaşta,İtalyanlar bizim bulunduğumuz bölgedeki bu vadiden içeri akamadılar.Eldeki cephane her savaşçıya ancak yirmi fişek verebileceğimiz kadardı.Hiçbir taraftan cephane ikmali yapma imkanı yoktu.Sonra bunun bir yolunu bulmakta gecikmedik.Kaçakcılar vasıtasıyla kara barut temin ediyorduk.Kapsülleri de Tunus üzerinden,dışarıdaki arkadaşlar taahhütlü mektuplarla gönderiyorlardı.

İş,kurşunu temin etmeye kalıyordu.Mektupla kapsül getirebileceğimize göre bunun da bir çaresine bakardık.
Ve çareyi şöyle bulduk: Araplar sekizer onar şekilde kum tepelerinin arkasında şöyle görününce,devamlı gözetlemede bulunan İtalyan donanması yaylım ateşi açıyordu.Bu esnada kum tepelerinin ardına saklanan Araplara ateş bittikten sonra misketleri ayıklatıyordum.Düşmanların aklına, neden bu adamlar kafalarını kum tepeleri ardından uzatıp uzatıp çekerler diye bir şey gelmiş ve düşünüp durmuşlardır."

(Halil Kut Paşa,Bitmeyen Savaş)