İyiliğin Karşılığındaki Mucize ;
6 yıl önce beynimdeki yara nedeniyle Kelime-i Şahadet edip düştüm.Ölümü kabul ederek kapatmıştım gözlerimi. Sabah evden çıkarken hiçbirşeyim yoktu oysa.Çivi gibiydim..Ama o an bir anda eceli kabullenmiştim.Birkaç saniye sürmüştü o ölüm anım,çocukluğumdan o ana kadar ki tüm yaşamım bir film sahnesi gibi geçti gözlerimin önünden..Ayrıca çocuklarımın bundan böyle babasız kalacağı düşüncesi ve ben olmazsam nasıl yaşayacaklar düşüncesi ile gözümde yaşla yere yığıldım..Sadece birkaç saniye sürdü ama tüm hayatımın özetini gördüm o an..
1 ay komada kaldıktan sonra hayata tekrar tutundum.Günlerce yaşadığıma inandırılmaya çalışıldım..Başıma gelen bu kötü günlerden sonra sürekli ağlıyordum. 2018 yılıydı..Aylar boyunca sürekli aynı şekilde ağladım. Psikolojimin düzgün olması önemini o an çok iyi anlamıştım. Doktorum bana İstanbulu hemen terketmem gerektiğini söyledi.Eğer sürekli aynı sokakları, aynı insanları ve aynı yerleri görürsem asla iyileşemeyeceğimi söyledi.Gerçekten haklıydı... Bunu kabul ettim ve Siirt şehrine taşınmaya karar verdim.Maddi durumum kötü olduğu için bu şehre gelip önce işim için dükkan ve ailem için ev kiraladım. Sonra İstanbula tekrar dönüp ailemi bu şehre getirmeye karar verdim..Tır aracını ayarladım ve yarın evimiz taşınacaktı,İstanbul daki son günümdü.. Çok az param kalmıştı. Sadece 25 TL..
Şehirde birine 400 tl borcum vardı. Bu şehirden gitmeden önce onunla ödeşmek istedim ve parasını ödemeliydim.Uzağa gideceğim için kimsenin bende parasının kalmasına vicdanım razı olamazdı.Aksi halde çocuklarım yemek yerken,onları gururla izleyemezdim, utanırdım kendimden. Sağlığım iyi değildi ve o yüzden işimi evde yapmaya çalışıyordum..Gece boyu çalışmıştım ve tamir ettiğim telefonların parasıyla o borcumu ödeyecektim..Son 1 günüm kalmıştı İstanbulda.. Sabah olunca borcum olan kişiyi aradım ve saat 2 de buluşalım, paranı ödemek istiyorum dedim.. Tamir ettiğim telefonları o saate kadar sahiplerine dağıtıp o parayı elde edecektim ve borcumu ödeyecektim.. Evden dışarı çıktım ve bir Taksinin geçmesini bekledim.. Bir taksi geldi ve durdurdum.. Şoför telefonla konuşuyordu ve hıçkırarak ağlıyordu. Konuşmasını bölmek istemedim ve elimle düz gitmesi için işaret ettim.. O yolda giderken konuşmalarını duyuyordum.Çocuğuyla ilgili konuşuyordu ve çok kötü ağlıyordu.. İlk müşterimin olduğu yere varmak üzereydik ve telefonu kapattı.. Dayanamadım ve sordum.. -Özür dilerim istemeden konuşmalarınızı duydum. Lütfen söyleyin bana,nedir derdiniz,neden ağlıyorsunuz diye sordum.. Bana dedi ki ; 1 oğlum var ve sadece 1 hafta ömrü kaldı. 1 hafta sonra oğlum ölecek çünkü çok hasta. Kemikleri erimiş tamamen.. Eczaneye gittim, hiç param yoktu.. Onlara telefonumu verdim, kimliğimi ve arabanın ruhsatını verdim. Lütfen çocuğumun ilacını verin, yarın parasını ödeyeceğim diye yalvardım.. Ama yinede bana yardımcı olmadılar.. Ne yapayım bilmiyorum gerçekten hiç bir çarem yok dedi hıçkıra hıçkıra ağlayarak..Sadece 280 TL para ve bulamadım dedi.. Bende ağladım, dayanamadım bu üzüntüye.. Sonra ona şu dükkanın önünde dur lütfen dedim. İçeri girdim ve tamir ettiğim telefonu verip ücretini aldım. Ayrıca oradaki çalışanlara lütfen biraz para verin,çünkü kapıda beni bekleyen taksi şoförünün durumu çok kötü diye yalvardım.. Sadece 1 kişi 10 tl para verdi. Sonra taksiye geri döndüm..Şoföre lütfen şu ileride beni indir dedim.Şoför beni ileride indirecekti ve durdu.. Kazandığım bütün para Allaha şükürler olsun ki ilacına yeterdi ve borcum ne kadar diye sordum.. 15 TL dedi.. Cebimdeki tüm parayı ona verdim ve lütfen gidip o güzel yeğenimin ilaçlarını al dedim.Benim için dua et yeterli dedim.. Ağlayarak başını göğsüme koydu ve öyle çok dua etti ki şaşırdım.. Lütfen o minik çocuk seni (babasını) ağlarken görmesin dedim. Bu dünyadan gitmeden önce seni sadece kendisini güldürürken görsün dedim. Mutlu davran onun yanında.Gerekirse bir hafta çalışma ,onun yanında bitir melek olmadan önce.. Sonra taksiden indim.. Cebimde sadece madeni 1 TL para kalmıştı..Ama yine de yaptığımdan gurur duydum, asla pişman değildim.. İçimden kendime sordum ; "Şimdi ne yapacaksın Mehmet? " Borcum var ve bunu 2 saat sonra ödemek zorundayım.Cebimde ise 1 tl haricinde hiç param yok ve çaresiz kaldım.Şimdi hapı yuttun Mehmet dedim kendi kendime. Tramvay ile gidecektim ama tramvay ücreti 1.7 TL olduğu için param ona bile yetmiyor.. Mecburen yürümek zorunda kaldım, yolum çok uzundu.. Sonra içimden " Allahım sen beni ne zaman çaresiz bıraktın ki" dedim..Mutlaka bana çare bulursun dedim ey Allahım,şüphesiz inandım gönlümde.. Biraz yürüdüm ve telefonumu aradı biri.. Cevap verdim ve Buyrun dedim.. Telefondaki kişi ; Merhaba, çok özür dilerim beni hatırladınız mı? diye sordu.. -Özür dilerim, hatırlayamadım dedim.. Abi sizin hakkınızı ödeyemem,Allah razı olsun,lütfen beni affedin..Ben sizden geçen yıl bir telefon almıştım ve eşimin telefonunu tamir etmiştiniz.. 1400 TL borcum vardı size ama 1 yıldır ödememiştim. Lütfen beni affedin ve gelin lütfen paranızı ödemek istiyorum dedi.. Şaşırdım kaldım öylece ,halen hatırlamıyorum o kişiyi.. Bana neredesin diye sordu ve olduğum caddeyi söyledim.. Ne tuhaf tam yolumun üzerindeydi. 200 metre uzaklıktaydı sadece ve zaten oraya doğru yürüyordum.. Buluştuk ve paramı verdi. Sadece yarım saat sonra borcumu ödeyecektim ve bir kez daha telefonum çaldı.. Arayan bir alışveriş merkezinde bir mağazaydı.. O mağazada tam borcumu ödeyeceğim kişiyle buluşacağım yerdeydi.. Mağazadaki telefon tamircileri beni aramışlardı : Mehmet abi 2 tane telefon var ve ikisininde arızası aynı.. Burada iki ustayız ama ne yapsak tamir edemedik. Lütfen gelip yardımcı ol dediler..Tamam zaten oraya doğru geliyorum dedim ve yanlarına gittim.. Telefonları söktüm ve arızayı farkettim.. Onlara 5 dakika içinde ne yapmaları gerektiğini gösterdim ve 2 telefonda tamir edildi.. Hoşçakalın dedim ama izin vermediler.. Lütfen sana ne kadar ödememiz gerekiyorsa söyle dediler.. Borcunuz yok dedim.. -Asla olmaz dediler. Müşteriden 400 TL ücret alacağız ve yarısını bizden almak zorundasın dediler.. Kabul etmesemde zorla 200 Tl verdiler bana.. Oradan çıkıp borcum olan kişiyle buluştum ve borcumu ödedim.. Çok rahatlamıştım çünkü o an yaşadıklarım gerçekten mucizeydi. Allah benimleydi.. Sonra akşama kadar birçok iş yaptım ve akşam cebime baktığımda 2.700 TL param olmuştu..Ev kiram 450 TL idi,yani tam 6 katı kadar para..
Önceki gece o kişiye borcumu ödedikten sonra hiç param kalmayacak..Ailemle yolculukta çocuklarım ne yiyecek.. Mola verince tuvalete giderken bile para vermem lazım çocuklara ama param hiç yok diye üzülüyordum. Yolculuk bitincede en az 1 hafta boyunca ailem evde ne yiyecek,ne içecek diye düşünüyordum.. Fakat bu mucize sonrasında 1 aya yetecek kadar para kazanmıştım..
Tamamen bir mucizeydi bu.. Allahtan asla umudunu kesmemek lazım.Yeterki yaptığınız iyiliği sadece Allah rızası için yapın..İyilik güzeldir ve Allah iyilik yapanlara asla borçlu kalmaz
