Kendi halinde yaşayan bir oduncu varmış. Köylüler kutsal kabul ettikleri bir ağaca tapar, ondan yardım isterlermiş

Kendi halinde yaşayan bir oduncu varmış. Köylüler kutsal kabul ettikleri bir ağaca tapar, ondan yardım isterlermiş. Oduncu bir gün:
-Taptıkları şu ağacı kesip odun edeyim. Hem ekmek parası kazanırım, hem de köylüleri Allah’a isyandan kurtarayım diyerek ihlasla harekete geçer.
Yolda önüne geçen şeytan, nereye gittiğini sorar, oduncu anlatır. Şeytan:
-Ben şeytanım, o ağacı kesmene müsaade etmiyorum, der. Oduncu tek hamlede şeytanı devirir, hançeri gırtlağına dayar. Şeytan:
-Beni öldüremezsin, bana kıyamete kadar müsaade edildi, gel seninle anlaşalım. Sana her gün 1 altın vereyim, sen de ağacı kesmekten vazgeç. Altını sabah yastığının altında bulacaksın. Milletin şirk koşmasından sana ne, altınını al işine bak, der. Anlaşırlar, adam şeytanı bırakır.
Oduncu her gün 1 altın biriktirmektedir. Bir gün şeytan altını bırakmaz. Adam baltasını aldığı gibi ağacı kesmeye gider. Yolda karşılaşınca ‘aldattın beni sahtekâr’ diyerek şeytanın üzerine yürür. Bu sefer de şeytan, adamı tuttuğu gibi yere serer. Oduncu bu işe şaşırır, şeytan durumu izah eder:
-Önce sadece Allah için harekete geçmiştin. Bütün şeytanlar bir araya gelsek seni durduramazdık. Şimdi ise menfaatin kesildiği için gidiyorsun. Onun için yenildin. Ağacı kesmene müsaade etmeyeceğim…