2016 yılında 301, 2017 yılında 350, 2018 yılında ise 281 kadın cinayete kurban gitti. Üstelik bunlar yaşamını yitiren kadınlarımızın sayısı. Yaralı olarak kurtulanları, hala evlerinde şiddet görmeye devam eden kadınları saymıyorum. Bu fotoğrafa bir bütün olarak baktığımızda karşı karşıya olduğumuz durum çok daha net anlaşılacaktır.

Bu da bize gösteriyor ki, kadınlarımızı şiddete karşı korumanın başka ve yeni yollarını bulmalı, devlet olarak yeni düzenlemeler getirmeliyiz. Toplumsal huzur ve barışı, ekonomik kalkınmayı, işsizliği önlemekle yakından ilgili bir sıkıntı var orta yerde. Yalnızca devlet ve yasalarla değil, eğitimle çözülmesi gereken bir sorundur kadına şiddet!

Son yıllarda ne yazıktır, üzülerek takip ediyoruz ki, başta insan hakları olmak üzere, kadın hakları, hayvan hakları, çevre duyarlılığı gibi konularda giderek geriye gidiyoruz. 25 Kasımlarda, 8 Martlarda yaptıklarımızla, düzenlediğimiz etkinlikler, yayınladığımız mesajlarla zannediyoruz ki, kadına yönelik şiddeti önlemek konusunda ciddi işler yapıyoruz.

Maalesef hayır!

Kadın bu ülkenin yarısıdır. Kadın annedir, evlattır, kardeştir, eştir, sevgilidir, arkadaştır. Hayatın kendisidir. Kadın ekmektir, aştır, çiçektir. Çiçeksiz bir dünyanın ne kadar çirkin olacağını bilmem anlatmaya gerek var mı? Bu kadar çok şeyi kendi benliğinde, ruhunda birleştiren başka bir canlı yoktur dünya üzerinde.
Bu duygu ve düşüncelerle,
Kadına uygulanan her türlü şiddeti ve öfkeyi kesinlikle telin ettiğimi bir kere daha ifade etmek istiyorum.
Erkekler şunu sakın unutmayın, sizi de bir kadın doğurdu ve büyüttü. Onlar bizim en değerli varlıklarımızdır.
Tüm kadınların, 25 Kasım Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü’nü kutluyor, haklı mücadelelerinde her zaman yanlarında olduğumu belirtmek istiyorum.