Bende kız tarafına “Bunları satın almamın imkansız olduğunu ayrıca 4 parça eşyaya bir ev parası vermenin de çok mantıksız olduğunu, başka bir markanın ortalama fiyatlarda ki ürünlerini seve seve hemen alabileceğimi” söyledim. Bu sözümden sonra kız tarafı resmen bir canavara dönüştü. 4 parça eşyaya 200 bin TL veremedim diye ne erkekliğim kaldı nede insanlığım. Yok efendim erkek dediğin her şeyin en iyisini en pahalısını alırmış, yok bizim kızımız herkesin kullandığı markalardan mı kullanacakmış, yok efendim bizde adet böyleymiş vs vs işte. Nikah tarihine sadece 3 gün kalada bir mesaj ile terk edildim. Bu konuyu konuşmak için ailem ile birlikte kız tarafının evine gittik ama keşke gitmez olaydık. Bizi kovmaktan beter ettiler. Bu olaydan sonra ne insanlara ne evliliğe saygım kalmadı. Düğün için harcadığım paralar ve yaşadığım bu sinir ve stres ise cabası.